De D-tjes verkennen de wereld
Nu mams aan het wandelen is kunnen de d-tjes rustig het buitenverblijf verkennen zonder dat zij daarbij op hun nummer gezet worden door een bezorgde moeder. 
Eerst moeten ze ‘wakker’ gemaakt worden, het stoeltje is veel in gebruik, heerlijk om te relaxen. 
Kom maar op hoor! 
Hier ben ik …ikke… ikke…wil ook wel eens aan die kant kijken. 
Oeps, remmen is lastig, dit moet ik oefenen…
hij hersteld zich snel….
aan het speuren…
steeds verder….
en he, daar is mams, nu mogen wij ineens niets meer, het was net zo leuk! 
Nou dan maar terug, het is wel verstandig om naar haar te luisteren…
daarna naar binnen en ja, jullie raden het al weer in de stoel. 
Nu nog even de halsbandjes om, dat is om te wennen, straks gaan we ’wandelen’. Het is hier een herrie van jewelste, rondom over de akkers is de jaarlijkse motorcross gaande, een mooi moment volgens onze fokker om het laantje te bewandelen er komt van alles voorbij aan lopende en rollende zaken.
Vandaag zijn wij alweer 7 weken
en nog steeds passen we met z’n allen in de mand. De wandel aan het lijntje training is voor ons begonnen en wie weet volgen er foto’s van dit project later…nu eerst een 
volle mand
Niet verloren toch gevonden…
de gegevens van de vorige weblog zijn terug gevonden, de geschiedenis is gelukkig niet verloren gegaan. Kijk daarvoor op: http://southgrove.weblog.nl/?repeat=w3tc
Kaspar
Begin vorige week kreeg ik een triest bericht uit Duitsland, Kaspar de vader van de B-tjes heeft al spelende met een grote groep honden zijn knie behoorlijk beschadigd. Hij is met vaart in een gat of hol terecht gekomen en toen ging het mis. Woensdag is hij geopereerd en het gaat nu naar omstandigheden goed met hem. 
Over enkele weken zal moeten blijken of de operatie succesvol is geweest. Wij wensen hem en zijn baasje heel veel sterkte en hopen dat alles goed komt. Voor de duidelijkheid Kaspar zit in de wandelwagen!
Naar buiten
Een mooie dag om naar buiten te gaan, met eerst hier en daar gebibber, 
maar al snel nam de nieuwsgierigheid de over hand. 
Onder scherp toezicht van mams en grootmoeder kon er weinig mis gaan om de steeds groter wordende wereld verder te verkennen.. 
Daarna is het goed rusten in een heerlijke fauteuil..)) er kunnen er nog meer in!
Wij willen niet, wij willen wel…
op de foto. Met enig geduld hebben wij ze allemaal op de gevoelige plaat vastgelegd (hoewel deze term waarschijnlijk niet meer van toepassing is in het digitale tijdperk, maar goed)
dit puppenkind is een meisje
nog een meisje
dit meisje houdt van bloemen
deze jongen wordt net wakker
en een wakkere jongen
een nieuwsgierig meisje
alweer een meisje
het laatste meisje
Na een druk weekend
tijd voor een paar plaatjes. De pups bekijken geinteresseerd grote en kleine mensen…
morgen meer…))
Alweer vier weken
De pups gaan steeds meer op onderzoek uit, de bak wordt grondig onderzocht en steeds beter gebruikt. 
Soms zitten ze er met een heel stel in, een drukte van belang. Ze beginnen meer te spelen en te stoeien, de kaakjes en daamee de tandjes krijgen meer kracht. 
Af en toe klinkt er een ijselijke kreet, voor ons een teken dat het ‘raak’ was. Mama Annie komt zo nu en dan nog langs om ze van een drankje te voorzien, verder gaan ze helemaal voor de vers vlees maaltijden die ze voorgeschoteld krijgen. 
Ze groeien als kool en we zien ze dagelijks veranderen. Na het spelen en een maaltijd vallen ze soms zomaar ergens in slaap, maar altijd wel bovenop of onder een aantal broertjes of zusjes….
